Ben Ömer Ulusoy.

1991 yılında Konya'nın Ilgın ilçesine bağlı Aşağı Çiğil Kasabası'nda dünyaya geldim.

Çocukluğumun büyük bölümü köyde geçti. Bugün geriye dönüp baktığımda o yılları büyük bir özlemle hatırlıyorum. Çünkü köy hayatı bana paylaşmayı, dayanışmayı, çalışmayı ve sahip olduklarımın kıymetini bilmeyi öğretti.

İlkokul ve ortaokul eğitimimi, sekizinci sınıfa kadar köyümde tamamladım.

Çocukluğum güzeldi ama kolay değildi.

Ailemizin ekip biçebileceği kendimize ait arazileri yoktu. Bu yüzden yaz tatilleri geldiğinde dinlenmeye değil, çalışmaya giderdik. Farklı şehirlerde ve köylerde pancar ekimi yapan tarlalarda mevsimlik işçi olarak çalışırdık.

Sabah güneş doğmadan başlayan günler…

Akşam hava kararana kadar süren emek…

Toz…

Toprak…

Alın teri…

Daha çocuk yaşta hayatın kolay olmadığını öğrendim.

Ama o yıllarda sadece çalışmıyordum.

Hayal de kuruyordum.

Ufka Bakıp Kurulan Hayaller

Pancar tarlasında çalışırken bazen elimde çapa olurdu ama gözüm ufukta…

Ne olacağımı bilmiyordum.

Ama bir gün kendi sevdiğim işi yapacağıma inanıyordum.

İçimde tarif edemediğim bir his vardı.

Hayatımın bir gün değişeceğini hissediyordum.

Belki imkânlarım yoktu.

Belki yolumu bilmiyordum.

Ama hayalim vardı.

Bugün dönüp baktığımda aslında bütün yolculuğun o tarlalarda başladığını görüyorum.

Teknolojiyle İlk Tanışmam

1998 yılı benim için unutulmaz yıllardan biriydi.

Amcamın çalıştığı işletmede bilgisayarlarla tanıştım.

O yıllarda internet bugünkü gibi hayatın içinde değildi.

İnternet kafeler bile oldukça azdı.

Bilgisayar görmek bile birçok insan için büyük bir olaydı.

Ben ise küçük yaşlarda ekranın karşısına geçme fırsatı buldum.

Fakat beni etkileyen yalnızca bilgisayarlar değildi.

Fotoğraf Makinesiyle Tanışmak

Amcamın işletmesinde fotoğrafçılık hizmeti de veriliyordu.

Vesikalık fotoğraflar çekiliyor…

Düğün albümleri hazırlanıyor…

İnsanların en mutlu günleri ölümsüzleştiriliyordu.

O yaşlarda ilk kez bir fotoğraf makinesinin insanların hayatındaki en değerli anları yıllarca saklayabildiğini gördüm.

Bir tarafta bilgisayarlar…

Bir tarafta fotoğraf makineleri…

Bir tarafta insanların hikâyelerini geleceğe taşıyan kareler…

Bugün yaptığım işin temelleri belki de o günlerde atıldı.

Konya'ya Taşınmak

2004 yılında ailemizle birlikte Konya'ya taşındık.

Bu sadece şehir değiştirmek değildi.

Hayatımızın ritmi değişti.

Alışkanlıklarımız değişti.

Mücadelemiz değişti.

Ben ise teknolojiye ve görsel dünyaya biraz daha yaklaşmanın hayalini kuruyordum.

Fakat hayatın gerçekleri bazen hayallerden önce gelir.

Hayalini Kurduğum Mesleğin Çırağı Olamadım

O yıllarda bilgisayar ya da fotoğrafçılık sektöründe çırak olmak bugünkü kadar kolay değildi.

Hatta birçok işletme çırak yetiştirmek için ücret talep ediyordu.

Yani meslek öğrenebilmek için para kazanmak değil, para vermek gerekiyordu.

Ailemizin buna imkânı yoktu.

Bu yüzden çok istememe rağmen sevdiğim işin çıraklığını yapamadım.

Hayat beni farklı bir yola götürdü.

Restoran Sektöründe Geçen 20 Yıl

Yıllarca restoran sektöründe çalıştım.

Komilik yaptım.

Garsonluk yaptım.

Şeflik yaptım.

Yöneticilik yaptım.

Yaklaşık yirmi yıl boyunca binlerce insanla tanıştım.

İnsan yönetmeyi öğrendim.

Ekip olmayı öğrendim.

Sorumluluk almayı öğrendim.

Yoğun tempoda çalışmayı öğrendim.

Fakat içimdeki merak hiç bitmedi.

İş çıkışlarında insanlar dinlenirken ben teknoloji araştırıyor…

Fotoğrafçılığı öğreniyor…

Kamera videoları izliyor…

Saatlerce yeni şeyler keşfediyordum.

Kendi Kendimin Çırağı Oldum

Belki istediğim mesleğin çıraklığını yapamadım.

Ama vazgeçmedim.

Yıllarca kendi kendimin çırağı oldum.

Araştırdım.

Öğrendim.

Denedim.

Yanıldım.

Tekrar başladım.

Her gün biraz daha geliştim.

Hayallerime biraz daha yaklaştım.

En Cesur Kararım

Hayatımdaki en büyük dönüm noktalarından biri belediyedeki işimden ayrılmaktı.

Düzenli maaşı olan güvenli bir iş…

Birçok insan için bırakılması zor bir hayat…

Ama içimde yıllardır susmayan bir hayal vardı.

Uzun süre düşündüm.

Korktum.

Tereddüt ettim.

Sonunda risk almaya karar verdim.

İşimden ayrıldım.

Bugün geriye dönüp baktığımda bunun hayatımın en doğru kararlarından biri olduğunu görüyorum.

Profesyonel Başlangıç

2020 yılında yıllardır içinde olmak istediğim sektöre profesyonel olarak adım attım.

Kolay olmadı.

Bazen müşteri bulamadım.

Bazen ekipmanım yetmedi.

Bazen sabahlara kadar çalıştım.

Ama hiçbir zaman vazgeçmedim.

Çünkü artık yıllardır hayalini kurduğum dünyanın içindeydim.

İlk Ortaklık

Sektördeki ilk girişimimi kuzenimle birlikte kurdum.

Aynı hedef doğrultusunda çalıştık.

Bu süreç bana yalnızca mesleği değil, ticareti de öğretti.

Müşteri ilişkileri…

İş geliştirme…

Ekip yönetimi…

Sorumluluk…

Fakat zamanla yollarımız ayrıldı.

Yaklaşık iki yıl önce ortaklığımız sona erdi.

Hayatta bazen insanlar farklı yollar seçer.

Ben de kendi yoluma devam etmeye karar verdim.

Ulusoy Dijital Medya'nın Doğuşu

Ortaklıktan sonra bütün enerjimi Ulusoy Dijital Medya için harcadım.

Büyük yatırımlarla başlamadım.

Lüks ekipmanlarım yoktu.

Büyük bir ofisim yoktu.

Hazır müşterilerim yoktu.

Sadece bir cep telefonum…

Çalışma azmim…

Ve yıllardır vazgeçmediğim hayallerim vardı.

İlk Ofisim Bir Depoydu

İlk iş yerim bir depoydu.

Belki birçok insan için sıradan görünüyordu.

Ama benim için hayallerimin ilk adresiydi.

İlk çekimlerimi orada yaptım.

İlk projelerimi orada hazırladım.

İlk müşteri görüşmelerimi orada gerçekleştirdim.

Orası sadece bir depo değildi.

Benim başlangıç noktamdı.

İlk Müşterim

İlk müşterim küçük bir marketti.

Belki büyük bir marka değildi.

Ama benim için çok değerliydi.

Çünkü ilk kez biri emeğime güvenmişti.

İlk kez biri bana fırsat vermişti.

Sonrası yavaş yavaş geldi.

Bir müşteri başka müşterileri getirdi.

Bir proje yeni projelerin kapısını açtı.

Bugüne kadar yaklaşık 60 farklı firma ve 100'den fazla markayla çalışma fırsatı yakaladım.

Her markanın ayrı bir hikâyesi vardı.

Ben de bu hikâyeleri en doğru şekilde insanlara ulaştırmaya çalıştım.

Bugün

Bugün hâlâ kendimi yolun başında görüyorum.

Hâlâ öğreniyorum.

Hâlâ araştırıyorum.

Hâlâ yeni şeyler üretmenin heyecanını yaşıyorum.

Çünkü bu sektör sürekli değişiyor.

Ben de değişmeye ve gelişmeye devam ediyorum.

En Büyük Motivasyonum

Bir kızım ve bir oğlum var.

Hayatın bütün yoğunluğu içinde bana neden çalıştığımı hatırlatan en değerli iki sebep onlar.

Çocukluğum bana mücadeleyi öğretti.

Bugün ise çocuklarıma çalışmanın, üretmenin ve vazgeçmemenin değerini göstermek istiyorum.

Eğer O Küçük Ömer'le Karşılaşsaydım...

Bazen geçmişi düşünüyorum.

Pancar tarlalarını…

Sabahın ilk ışıklarıyla başlayan günleri…

Ve ufka bakıp hayal kuran o küçük çocuğu…

Eğer bugün onun karşısına çıkabilseydim sadece şunu söylerdim:

"Hayal kurmaya devam et. Belki istediğin yere hemen ulaşamayacaksın. Belki yolun uzun olacak. Ama vazgeçmezsen bir gün sevdiğin işi yapacaksın."

Son Söz

Bugün anlıyorum ki insanın hayatını değiştiren şey sahip olduğu imkânlar değil, vazgeçmeden peşinden gittiği hayalleridir.

Benim hikâyem…

Pancar tarlalarında başlayan…

Yıllarca emekle büyüyen…

Cesaretle şekillenen…

Ve bugün hâlâ yazılmaya devam eden bir hikâye…

Eğer bu yazıyı okuyorsanız size tek bir şey söylemek isterim:

Hayallerinizi ertelemeyin. Başlamak için mükemmel zamanı beklemeyin. Çünkü bazen en büyük hikâyeler, en mütevazı başlangıçlardan doğar.